تقدیم به تو دوست عزیزم ************************ کجا بودي وقتي برات شکستم يخ زده بود شاخه ي گل تو دستم کجا بودي وقتي غريبي ودرد داشت منه تنهارو ديوونه ميکرد کجا بودي وقتي که ازپنجره ميپرسيدم اين چندمين عابره کجا بودي وقتي تورو ميخواستم که دستات آروم بشينه تو دستم کجا بودی وقتي که گريه کردم ازتو به آسمون گلايه کردم کجابودي وقتي کنارعکسات شبا نشستم به هواي چشمات کجا بودي تولحظه ي نيازم وقتي ميخواستم دنيامو بسازم کجابودي ببيني من ميسوزم عين چشات سياهه رنگ روزم کجا بودي تشنه ي چشمات بودم نبودي من عاشق دنيات بودم کجابودي وقتي ديوونه ت بودم وقتي که بيقرار شونه ت بودم کجا بودي وقتي چشام به در بود ترانه هام شکايت سفربود نبودي پيش منه بي ستاره ترک ميخورد دلم بايک اشاره کجابودي وقتيکه مینوشتم ترانه هام همه ماله فرشتم کجا بودي وقتي که پر پرشدم سوختم و ازغمت خاکسترشدم کجابودي ببيني فصل بهار همه ميگفتن تومنو گذاشتي کنار سرزنشاي مردم رو شنيدم هرچي که باورت نميشه ديدم کنايه هاشونو به جون خريدم نبود ستاره ام شبا گريه چيدم کجا بودي وقتي بهم خنديدن ردشدن وهمديگه رو بوسيدن کجابودي ببيني خستگيمو آب شدن شمعاي زندگيمو ************ همه سراغ تورو ميگرفتن زير لبي يه چيزايي ميگفتن مي خنديدن اما تنم ميلرزيد کجا بودي وقتي چشام ميترسيد کجا بودي وقتي سحر نداشتم سياهي بود از تو خبر نداشتم کجا بودي وقتي که اشکام مي ريخت خون جاي گريه از توي چشمام مي ريخت کجا بودي وقتي بايد مي موندي غصه مو از لحن صدام مي خوندي کجا بودي نگام به در سفيد شد هر کي به جز من از تو نا اميد شد کجا بودي وقتي دعاي داغم ميزد به سقف کوچيک اتاقم کجا بودي وقتي صدات ميکردم به آسمون رسيد صداي دردم کجا بودي من از خودم گذشتم هر جا بگي رو دنبال تو گشتم کجا بودي ببيني آبروم مرد اما به خاطر چشات قسم خورد خنده واسه هميشه از لبام رفت رسيدن از مرمر روياهام رفت کوچه ي انتظار رسيد به بن بست دلم ميگفت اون سر وعده هاش هست کجا بودي که از نفس افتادم روزي يه بار زنده شدم جون دادم وقتي که اين بازيا رو مي کردي من ميدونستم داري بر ميگردي پاهاي خسته تو بذار رو چشمام بگو که ديگه نمي ذاري تنهام بگو هنوز دوستم داري با مني بگو محاله قلبمو بشکني کجا بودي ببيني بي ستاره ام ببيني جز تو کسي رو ندارم غم نبودنت مثل آتيشه تو اين دو خط ترانه جا نميشه
معلم یک کودکستان به بچه های کلاس گفت که میخواد با اونا بازی کنه.او بهشون گفت که فردا هر کدوم یه کیسه پلاستیکی بردارن و توش به تعداد آدمهایی که از اونا بدشون می آد سیب زمینی بندازن و با خود به کودکستان بیارن.فردا بچه ها با کیسه های پلاستیکی به کودکستان اومدن تو کیسه بعضیا 2 بعضیا 3 بعضیا 5 سیب زمینی بود. معلم به بچه ها گفت:تا 1 هفته هر جا که میرین کیسه رو با خودتون ببرین.روزا گذشت و کم کم بچه ها شروع کردن به شکایت از بوی سیب زمینیا ی گندیده و اوناییم که سیب زمینی بیشتری داشتن از حمل اون بار سنگین خسته شده بودن.بعد از 1 هفته بازی بالاخره تموم شد و بچه ها راحت شدن. معلم از بچه ها پرسید:از اینکه 1 هفته سیب زمینیارو با خودتون حمل کردین چه احساسی داشتین؟ بچه ها از اینکه مجبور بودن سیب زمینیای بد بو رو سنگینو با خودشون همه جا حمل کنن شکایت داشتن و بعد معلم منظور اصلی خودشو از این بازی تو ضیح داد: این درست شبیه وضعیتیست که شما کینه آدمهایی که دوستشون ندارید را در دل خود نگه میدارید و همه جا با خود می برید . بوی بد کینه و نفرت قلب شما را فاسد میکند و شما آن را همه جا همراه خود حمل میکنید حالا که شما بوی بد سیب زمینیهارو فقط برای 1 هفته نتونستید تحمل کنید پس چطور می خواهید بوی بد نفرت رو برای تمام عمر در دل خود تحمل کنید
پادشاهي جايزه بزرگي براي هنرمندي گذاشت که بتواند به بهترين شکل , آرامش را تصوير کند . نقاشان بسياري آثار خود را به قصر فرستادند . آن تابلوها ، تصاويري بودند از جنگل به هنگام غروب , رودهاي آرام و کودکاني که در خاک مي دويدند , رنگين کمان در آسمان ، و قطرات شبنم برگلبرگ گل سرخ .
پادشاه تمام تابلوها را بررسي کرد , اما سرانجام فقط دو اثر را انتخاب کرد . اولي , تصوير درياچه آرامي بود که کوههاي عظيم و آسمان آبي را در خود منعکس کرده بود . در جاي جايش مي شد ابرهاي کوچک و سفيد را ديد , و اگر دقيق نگاه مي کردند ، در گوشه چپ درياچه ، خانه کوچکي قرار داشت , پنجره اش باز بود ، دود از دودکش آن برمي خواست , که نشان مي داد شام گرم و نرمي آماده است .
تصوير دوم هم کوهها را نمايش مي داد . اما کوهها ناهموار بود . قله ها تيز و دندانه اي بود . آسمان بالاي کوهها بطور بيرحمانه اي تاريک بود , و ابر ها آبستن آذرخش , تگرگ و باران سيل آسا بود .
اين تابلو هيچ با تابلو هاي ديگر ي که براي مسابقه فرستاده بودند , هماهنگي نداشت . اما وقتي آدم با دقت به تابلو نگاه مي کرد ، در بريدگي صخره اي شوم جوجه پرنده اي را مي ديد . آنجا , در ميان غرش وحشيانه طوفان گنجشکي ، آرام نشسته بود .
پادشاه درباريان را جمع کرد و اعلام کرد که برنده جايزه بهترين تصوير آرامش ، تابلو دوم است . بعد توضيح داد :
آرامش آن چيزي نيست که در مکاني بي سرو صدا , بي مشکل ، بي کار سخت يافت مي شود , چيزي است که مي گذارد در ميان شرايظ سخت , آرامش در قلب ما حفظ شود . اين تنها معناي حقيقي آرامش است
